Spiervezels (feces)

Spiervezels (feces) te hoog

Meer spiervezels dan gebruikelijk komt vaak door veel vlees of vis kort voor de afname, slecht kauwen of diarree waarbij het eten snel door de darm gaat. Het kan ook passen bij een te lage aanmaak van verteringssappen door de alvleesklier (exocriene pancreasinsufficiëntie); dan zijn er meestal ook meer vetresten en klachten zoals vettige ontlasting en afvallen. Wie geen vlees of vis eet, heeft meestal geen spiervezels in de ontlasting.

Spiervezels (feces) te laag

Weinig of geen spiervezels in de ontlasting is de gewone uitslag. Het betekent dat eiwit uit vlees en vis goed is afgebroken, of dat je weinig vlees of vis hebt gegeten. Een lage waarde heeft geen verdere betekenis.

Zinvol voor

Omdat voeding de uitslag sterk bepaalt, zegt dit onderzoek weinig bij mensen zonder klachten, en ook bij klachten wijst het geen oorzaak aan. Bij klachten die kunnen passen bij een slechte vertering, zoals langdurig vettige of brijige ontlasting, onbedoeld afvallen of langdurige diarree, is onderzoek via de huisarts de aangewezen route. Pancreas-elastase in de ontlasting en een bloedtest op coeliakie zijn dan gerichtere eerste tests. Bij bloed bij de ontlasting, onbedoeld afvallen of nieuwe darmklachten na je 50e is dit onderzoek geen vervanging voor een bezoek aan de huisarts.

Hoe vaak komt het voor?

Er zijn geen Nederlandse cijfers over hoe vaak een afwijkende uitslag van deze bepalingen voorkomt. Darmklachten zelf komen veel voor: het prikkelbaredarmsyndroom heeft volgens de richtlijn ongeveer 4 op de 100 volwassenen. Aandoeningen waarbij voedsel echt slecht wordt verteerd, zoals een chronische ontsteking van de alvleesklier, zijn veel zeldzamer.

FMS-richtlijnen Prikkelbaredarmsyndroom (NHG en NVMDL) en Chronische pancreatitis