Suikergehalte (feces)

Suikergehalte (feces) te hoog

Een verhoogd suikergehalte past bij suikers die niet goed in de dunne darm worden opgenomen. Dat kan komen door een tekort aan het enzym dat melksuiker afbreekt (lactose-intolerantie), door veel vruchtensuiker of zoetstoffen zoals sorbitol, of door een snelle darmpassage bij diarree. Klachten die erbij passen zijn een opgeblazen gevoel, winderigheid, buikpijn en dunne ontlasting na het eten van bepaalde producten. De uitslag hangt af van wat je kort daarvoor hebt gegeten; of een product echt klachten geeft, blijkt vooral door het een tijd weg te laten en daarna opnieuw te proberen.

Suikergehalte (feces) te laag

Weinig of geen suiker in de ontlasting is de gewone uitslag en past bij een goede opname van suikers. Een lage waarde heeft geen verdere betekenis en sluit een lactose-intolerantie niet uit, omdat de uitslag afhangt van wat je hebt gegeten.

Zinvol voor

Omdat voeding de uitslag sterk bepaalt, zegt dit onderzoek weinig bij mensen zonder klachten, en ook bij klachten wijst het geen oorzaak aan. Bij klachten die kunnen passen bij een slechte vertering, zoals langdurig vettige of brijige ontlasting, onbedoeld afvallen of langdurige diarree, is onderzoek via de huisarts de aangewezen route. Pancreas-elastase in de ontlasting en een bloedtest op coeliakie zijn dan gerichtere eerste tests. Bij bloed bij de ontlasting, onbedoeld afvallen of nieuwe darmklachten na je 50e is dit onderzoek geen vervanging voor een bezoek aan de huisarts.

Hoe vaak komt het voor?

Er zijn geen Nederlandse cijfers over hoe vaak een afwijkende uitslag van deze bepalingen voorkomt. Darmklachten zelf komen veel voor: het prikkelbaredarmsyndroom heeft volgens de richtlijn ongeveer 4 op de 100 volwassenen. Aandoeningen waarbij voedsel echt slecht wordt verteerd, zoals een chronische ontsteking van de alvleesklier, zijn veel zeldzamer.

FMS-richtlijnen Prikkelbaredarmsyndroom (NHG en NVMDL) en Chronische pancreatitis