Vetten (feces)

Vetten (feces) te hoog

Een verhoogde hoeveelheid vet kan komen door een vetrijke maaltijd, diarree of afslankmiddelen die de vetopname remmen. Een blijvend verhoogde waarde kan passen bij een te lage aanmaak van verteringssappen door de alvleesklier (exocriene pancreasinsufficiëntie), bijvoorbeeld door een chronische ontsteking van de alvleesklier, of bij een aandoening van de dunne darm. Klachten die erbij passen zijn vettige, glanzende of stinkende ontlasting die moeilijk doorspoelt en onbedoeld afvallen. Zelden: taaislijmziekte (cystic fibrosis) of een tumor van de alvleesklier.

Vetten (feces) te laag

Weinig of geen onverteerd vet is de gewone uitslag en past bij een goede vetvertering. Een lage waarde heeft geen verdere betekenis. Bij een vetarm dieet in de dagen voor de afname kan een vetverteringsprobleem gemist worden.

Zinvol voor

Omdat voeding de uitslag sterk bepaalt, zegt dit onderzoek weinig bij mensen zonder klachten, en ook bij klachten wijst het geen oorzaak aan. Bij klachten die kunnen passen bij een slechte vertering, zoals langdurig vettige of brijige ontlasting, onbedoeld afvallen of langdurige diarree, is onderzoek via de huisarts de aangewezen route. Pancreas-elastase in de ontlasting en een bloedtest op coeliakie zijn dan gerichtere eerste tests. Bij bloed bij de ontlasting, onbedoeld afvallen of nieuwe darmklachten na je 50e is dit onderzoek geen vervanging voor een bezoek aan de huisarts.

Hoe vaak komt het voor?

Er zijn geen Nederlandse cijfers over hoe vaak een afwijkende uitslag van deze bepalingen voorkomt. Darmklachten zelf komen veel voor: het prikkelbaredarmsyndroom heeft volgens de richtlijn ongeveer 4 op de 100 volwassenen. Aandoeningen waarbij voedsel echt slecht wordt verteerd, zoals een chronische ontsteking van de alvleesklier, zijn veel zeldzamer.

FMS-richtlijnen Prikkelbaredarmsyndroom (NHG en NVMDL) en Chronische pancreatitis