Eiwitten (feces)

Eiwitten (feces) te hoog

Een verhoogde waarde kan komen door een eiwitrijke voeding of een snelle darmpassage. Het kan ook passen bij te weinig verteringssappen van de alvleesklier, of bij eiwit dat uit een geprikkelde of ontstoken darmwand lekt. De uitslag alleen zegt niet welke oorzaak het is. Voor eiwitverlies via de darm gebruikt het ziekenhuis een andere test (alfa-1-antitrypsine in de ontlasting).

Eiwitten (feces) te laag

Een lage waarde betekent weinig eiwit in de ontlasting en past bij een goede eiwitvertering. Een lage waarde heeft geen verdere betekenis.

Zinvol voor

Omdat voeding de uitslag sterk bepaalt, zegt dit onderzoek weinig bij mensen zonder klachten, en ook bij klachten wijst het geen oorzaak aan. Bij klachten die kunnen passen bij een slechte vertering, zoals langdurig vettige of brijige ontlasting, onbedoeld afvallen of langdurige diarree, is onderzoek via de huisarts de aangewezen route. Pancreas-elastase in de ontlasting en een bloedtest op coeliakie zijn dan gerichtere eerste tests. Bij bloed bij de ontlasting, onbedoeld afvallen of nieuwe darmklachten na je 50e is dit onderzoek geen vervanging voor een bezoek aan de huisarts.

Hoe vaak komt het voor?

Er zijn geen Nederlandse cijfers over hoe vaak een afwijkende uitslag van deze bepalingen voorkomt. Darmklachten zelf komen veel voor: het prikkelbaredarmsyndroom heeft volgens de richtlijn ongeveer 4 op de 100 volwassenen. Aandoeningen waarbij voedsel echt slecht wordt verteerd, zoals een chronische ontsteking van de alvleesklier, zijn veel zeldzamer.

FMS-richtlijnen Prikkelbaredarmsyndroom (NHG en NVMDL) en Chronische pancreatitis