Vitaminen, mineralen en aminozuren
Magnesium
Magnesium in urine laat zien hoeveel magnesium de nieren uitscheiden; het is geen maat voor de magnesiumvoorraad.
Alles over deze analyseWat meet dit
De analyse meet hoeveel magnesium er met de urine wordt uitgescheiden. Magnesium zit in elke cel van het lichaam en is nodig voor de energieproductie, de werking van spieren en zenuwen en de stevigheid van botten. Ongeveer de helft van de voorraad zit in het bot en maar ongeveer 1 procent in het bloed. Het lichaam houdt de hoeveelheid magnesium constant door de opname in de darm en de uitscheiding via de nieren aan te passen; de urine-uitslag weerspiegelt vooral die regeling en de inname van de afgelopen dag.
- Verlies van magnesium via de nieren als verklaring voor een aangetoond laag magnesium in het bloed
- Een indruk van de magnesiuminname via voeding en supplementen in de dagen voor de meting
Verhoogd
Een hoge uitscheiding betekent meestal dat je veel magnesium binnenkrijgt, bijvoorbeeld via supplementen of magnesiumhoudende laxeermiddelen; de nieren voeren het overschot gewoon af. Bij iemand bij wie in bloed een laag magnesium is vastgesteld, past een hoge uitscheiding juist bij verlies via de nieren, bijvoorbeeld door plaspillen, door ongereguleerde diabetes of door bepaalde medicijnen. De uitslag is alleen in die combinatie goed te duiden.
Verlaagd
Een lage uitscheiding past bij een lage inname of bij nieren die magnesium juist vasthouden. Bij iemand met een laag magnesium in het bloed wijst een lage uitscheiding eerder op te weinig opname via de darm, bijvoorbeeld bij langdurige diarree, een darmziekte of alcoholgebruik. Op zichzelf zegt een lage urinewaarde niets over klachten en is het geen bewijs van een magnesiumtekort.
Bij een afwijkende uitslag
De huisarts bepaalt bij klachten eerst magnesium, calcium en kalium in bloed. Is het magnesium in bloed laag, dan kan de urine-uitscheiding helpen de oorzaak te vinden; zo nodig volgt verwijzing naar een internist.
Betrouwbaarheid
Magnesium in urine zegt vooral iets als in bloed een laag magnesium is aangetoond: dan helpt de uitslag om onderscheid te maken tussen te weinig opname en te veel verlies via de nieren. Bij mensen zonder klachten en met een normaal magnesium in bloed zegt een losse waarde weinig. Een enkele portie urine wisselt sterk met hoeveel je drinkt en met wat je de dag ervoor hebt gegeten. Daarom wordt de uitslag meestal gecorrigeerd voor het kreatininegehalte, of wordt urine 24 uur lang verzameld.
Beperkingen
- Een losse portie hangt sterk af van vochtinname en van wat je de dag ervoor hebt gegeten of geslikt.
- De uitslag is alleen te duiden samen met het magnesium in bloed; los van elkaar zeggen ze weinig.
- Plaspillen, maagzuurremmers, magnesiumhoudende laxeermiddelen en supplementen veranderen de uitscheiding.
- Er zijn geen afgesproken grenswaarden; het laboratorium bepaalt zelf welke grens het gebruikt.
Hoe vaak komt dit voor
De gemiddelde magnesiuminname in Nederland is voldoende; een tekort door alleen voeding komt weinig voor. Een laag magnesium in bloed ziet een arts vooral bij langdurige diarree, alcoholgebruik, ondervoeding, sommige darmziekten en bij gebruik van plaspillen of maagzuurremmers.
Voor wie is dit zinvol
Zinvol als vervolgstap bij iemand bij wie in bloed een laag magnesium is aangetoond. Bij mensen zonder klachten en zonder afwijkend magnesium in bloed voegt de urinebepaling niets toe. Een uitslag is geen bewijs voor of tegen een magnesiumtekort en geen reden om supplementen te gaan gebruiken.
Nadelen en risico's
- Een lage uitslag kan ten onrechte worden gezien als bewijs van een magnesiumtekort, waarna onnodig supplementen worden gebruikt.
- Een hoge uitslag door supplementgebruik kan worden verward met een nierprobleem.
Bronnen
Bespreek een afwijkende uitslag altijd met je huisarts. Bij een sterk afwijkende uitslag proberen wij je zo snel mogelijk te bereiken. Lees je uitslag ook zelf en neem bij twijfel contact op met je huisarts. Een test stelt geen diagnose. Lees meer over risico's en uitslagen