Bloedafname
Immunoglobuline: IgG2
IgG2‑subklasse; relevant bij terugkerende luchtweginfecties.
€ 41,00
Alle analyses
Ontsteking en afweer · Bloed
IgG2
Eén van de vier subklassen van het antistof IgG; wordt gebruikt bij onderzoek naar een afweerstoornis.
In het kort
- Gemeten in bloed
- In 1 onderzoek
- Geen speciale voorbereiding
Uitleg
IgG2: wat wordt er gemeten?
IgG is de meest voorkomende antistof in het bloed en bestaat uit vier subklassen: IgG1 tot en met IgG4. Deze test meet alleen de hoeveelheid IgG2, in gram per liter. IgG2 is de subklasse die vooral wordt gemaakt tegen de suikerlaag (het kapsel) van bacteriën zoals de pneumokok en Haemophilus influenzae. Een tekort aan juist deze subklasse kan daardoor samengaan met herhaalde luchtweg- en bijholteontstekingen, terwijl het totale IgG normaal is.
Wat kan het signaleren?
- Ondersteuning bij een vermoeden van een afweerstoornis bij mensen met steeds terugkerende luchtweg-, bijholte- of oorontstekingen
- Aanvulling op het totale IgG, IgA en IgM als die normaal zijn maar de klachten blijven
Uitslag
Wat betekent de uitslag?
IgG2 te hoog
Een verhoogd IgG2 is op zichzelf zelden een probleem. De hoeveelheid antistoffen stijgt tijdens en kort na een infectie, en ook bij een langer bestaande ontsteking of auto-immuunziekte. Een sterk verhoogde waarde van één antistoftype kan volgens de NVKC reden zijn om de samenstelling van de antistoffen verder te onderzoeken met eiwitelektroforese. Zonder klachten en met normale overige waarden is een licht verhoogd IgG2 meestal niet van betekenis.
IgG2 te laag
Een verlaagd IgG2 betekent dat je minder van deze subklasse hebt dan gebruikelijk. Dat is alleen betekenisvol als er ook klachten zijn: steeds terugkerende of langdurige luchtweg-, bijholte- of oorontstekingen, vooral met bacteriën met een suikerkapsel. Bij jonge kinderen is een laag IgG2 vaak een rijpingsverschijnsel dat vanzelf overgaat, omdat deze subklasse zich later ontwikkelt dan de andere. Een laag IgG2 kan ook komen door eiwitverlies via de nieren of de darm, door bepaalde medicijnen of door een ziekte van het beenmerg. Zonder infecties heeft een verlaagde waarde meestal geen gevolgen.
Bij een afwijkende uitslag
Bij een verlaagde waarde samen met terugkerende infecties laat de arts meestal ook de andere subklassen, het totale IgG, IgA en IgM bepalen en kijkt of er eiwitverlies of medicijngebruik in het spel is. Daarna volgt vaak verwijzing naar een immunoloog of longarts, die kan testen of het afweersysteem na een vaccinatie voldoende antistoffen aanmaakt. Zonder infecties wordt bij een afwijkende waarde meestal geen behandeling gestart.
Betrouwbaarheid
Hoe betrouwbaar is de test?
De betekenis van een afwijkende subklassewaarde bij mensen zonder klachten is weinig onderzocht, en wat als normaal geldt hangt sterk af van de leeftijd. Een uitslag zegt vooral iets bij iemand die opvallend vaak of ernstig infecties doormaakt en bij wie het gewone antistofonderzoek (IgG, IgA, IgM) geen verklaring geeft. Een losse subklassewaarde zegt weinig: wat telt is of het afweersysteem na een vaccinatie voldoende antistoffen maakt, en dat wordt met een aparte test onderzocht. Bij mensen zonder klachten is de voorspellende waarde laag en leidt een afwijkende uitslag zelden tot behandeling.
Wat kan de uitslag beïnvloeden?
- De referentiewaarden hangen sterk af van de leeftijd; bij kinderen is IgG2 van nature lager en stijgt het pas in de loop van de jeugd.
- De hoeveelheid antistoffen stijgt tijdens en kort na een infectie; meten tijdens een infectie geeft een vertekend beeld.
- Eiwitverlies via nieren of darm, bepaalde medicijnen zoals corticosteroïden en afweeronderdrukkers, en beenmergziekten verlagen de waarde.
- Laboratoria gebruiken verschillende methoden en referentiewaarden voor subklassen; uitslagen zijn niet zonder meer te vergelijken.
Voor wie
Voor wie is de test zinvol?
Zinvol voor
Zinvol bij mensen die opvallend vaak of ernstig bacteriële infecties doormaken, vooral van luchtwegen, bijholten en oren, en bij wie het gewone antistofonderzoek geen verklaring geeft. Een losse IgG2-waarde zegt het meest samen met andere afweeronderzoeken, zoals de reactie op een vaccinatie. Bij mensen zonder zulke infecties voegt een losse IgG2-waarde niets toe.
Hoe vaak komt het voor?
Aangeboren afweerstoornissen zijn zeldzaam. Een geïsoleerd laag IgG2 wordt regelmatig gevonden zonder dat iemand er last van heeft, en bij jonge kinderen gaat het vaak vanzelf over. Terugkerende luchtweg- en bijholteontstekingen zijn juist heel gewoon en hebben meestal een andere oorzaak, zoals allergie, roken of een virus.
NVKC, allesovertesten.nl; er is geen Nederlands prevalentiecijfer voor IgG-subklassetekort gecontroleerd
Nadelen en risico's
- Een afwijkend IgG2 bij iemand zonder terugkerende infecties betekent meestal niets, maar kan wel ongerustheid geven over "een slechte afweer" en tot vervolgonderzoek leiden dat niet nodig is.
- Een normale IgG2-waarde sluit een afweerstoornis niet uit; daarvoor is onder meer nodig te testen of het lichaam na een vaccinatie antistoffen maakt.
Laten testen
IgG2 laten testen
IgG2 zit in deze onderzoeken. Je bestelt online en laat het bloed afnemen op een priklocatie of neemt het monster thuis af.
Onderbouwing
Bronnen
Deze uitleg is gebaseerd op Nederlandse richtlijnen en onafhankelijke informatie. Het is algemene informatie en geen diagnose. Bespreek een afwijkende uitslag met je huisarts.
Meer over risico's en uitslagenMeer uitleg
Andere analyses: Ontsteking en afweer
- ACE
- ANA-screening (antinucleaire antistoffen)
- Anti-CCP
- Antilichamen tegen auto-immuunhepatitis
- Antimitochondriale antilichamen (AMA)
- Antistoffen tegen acetylcholinereceptoren
- Bezinkingssnelheid
- CRP
- ENA (antistoffen tegen extraheerbare nucleaire antigenen)
- hs-CRP
- IgA (immunoglobuline A)
- IgG (immunoglobuline G)