Bloedafname
Immunoglobuline: IgA, IgG en IgM
Totale IgA, IgG en IgM; brede immuniteitsbeoordeling.
€ 68,00
Alle analyses
Ontsteking en afweer · Bloed
IgG (immunoglobuline G)
De hoeveelheid IgG-afweerstoffen, de belangrijkste afweerstoffen in het bloed; verlaagd bij sommige afweerstoornissen.
In het kort
- Gemeten in bloed
- In 2 onderzoeken
- Geen speciale voorbereiding
Uitleg
IgG (immunoglobuline G): wat wordt er gemeten?
Immunoglobulinen zijn afweerstoffen die witte bloedcellen (B-cellen) maken tegen bacteriën, virussen en andere indringers. IgG is de soort die in de grootste hoeveelheid in het bloed zit en die het lichaam vooral maakt bij een tweede contact met een ziekteverwekker of na een vaccinatie; het zorgt voor langer durende bescherming. Tijdens de zwangerschap gaat IgG via de placenta naar het kind en beschermt het de baby de eerste maanden. De test meet de totale hoeveelheid IgG, niet de afweer tegen één bepaalde ziekteverwekker.
Wat kan het signaleren?
- Een tekort aan afweerstoffen, bijvoorbeeld bij CVID (gewone variabele immuundeficiëntie)
- Een tekort door medicijnen die de afweer remmen of door eiwitverlies via de nieren
- Langdurige infecties, ontstekingen, auto-immuunziekten en leverziekten (verhoogde waarde)
- Zelden: een aandoening waarbij één groep afweercellen te veel van één soort IgG maakt (M-proteïne)
Uitslag
Wat betekent de uitslag?
IgG (immunoglobuline G) te hoog
Een licht verhoogd IgG komt vaak voor tijdens of na een infectie. Ook langdurige ontstekingen, auto-immuunziekten zoals reuma en leverziekten geven een hogere waarde. De verhoging zelf geeft geen klachten; die horen bij de oorzaak. Zelden betekent een sterk verhoogde waarde dat één groep afweercellen te veel van één soort IgG maakt (een M-proteïne); met eiwitelektroforese kan het laboratorium dat onderscheiden van een algemene verhoging.
IgG (immunoglobuline G) te laag
Een verlaagd IgG betekent dat er minder afweerstoffen zijn, waardoor je vatbaarder bent voor infecties van oren, neusbijholten en luchtwegen. Een bekende oorzaak op volwassen leeftijd is CVID, een afweerstoornis waarbij de aanmaak van antistoffen tekortschiet; die geeft soms pas rond het twintigste of dertigste jaar klachten. Andere oorzaken zijn medicijnen die de afweer remmen en eiwitverlies via de nieren, bijvoorbeeld bij een nierziekte. Als alle soorten immunoglobulinen verlaagd zijn, ben je extra kwetsbaar voor infecties. Zelden komt een verlaagde waarde door een ziekte van het beenmerg, waarbij de aanmaak van gezonde witte bloedcellen wordt verdrongen.
Bij een afwijkende uitslag
Bij een verlaagde waarde herhaalt de huisarts de meting meestal samen met IgA en IgM. Bij herhaalde infecties of een duidelijk tekort volgt verwijzing naar een internist, immunoloog of kinderarts, die onder andere kijkt naar de reactie op vaccinaties. Bij een sterk verhoogde waarde zonder duidelijke oorzaak volgt meestal eiwitelektroforese.
Betrouwbaarheid
Hoe betrouwbaar is de test?
IgG is nauwkeurig te meten, maar een losse waarde zegt beperkt iets over hoe goed de afweer werkt. Volgens de NVKC wordt de bepaling vooral gedaan bij vaak terugkerende infecties, samen met IgA en IgM, of nadat een te hoog totaal eiwit is gevonden. Een normale hoeveelheid IgG maakt een antistoftekort als verklaring voor veel infecties onwaarschijnlijk. Of de afweer echt tekortschiet, beoordeelt een specialist met aanvullend onderzoek, onder andere naar de reactie op vaccinaties.
Wat kan de uitslag beïnvloeden?
- Referentiewaarden hangen af van de leeftijd en verschillen per laboratorium.
- Een recente infectie of ontsteking kan de waarde tijdelijk verhogen.
- Medicijnen die de afweer remmen kunnen IgG verlagen.
- Na een behandeling met afweerstoffen via een infuus meet de test niet de eigen aanmaak.
Voor wie
Voor wie is de test zinvol?
Zinvol voor
Zinvol bij vaak terugkerende of ernstige infecties, zoals herhaalde longontstekingen, bijholte- of oorontstekingen, bij infecties die slecht reageren op antibiotica, en bij controle tijdens medicijnen die de afweer remmen. Ook zinvol als eerder een te hoog totaal eiwit is gevonden. Bij mensen zonder zulke klachten levert een losse IgG-meting weinig op.
Hoe vaak komt het voor?
Een aangeboren tekort aan afweerstoffen is zeldzaam: CVID komt voor bij ongeveer 1 op de 25.000 mensen en is daarmee wel de meest voorkomende aangeboren afweerstoornis. Een verhoogd IgG door een infectie, ontsteking of leverziekte komt veel vaker voor. Nederlandse cijfers over hoe vaak een afwijkend IgG als losse bevinding wordt gevonden zijn er niet.
Leven met een afweerstoornis (SAS) en NVKC (allesovertesten.nl)
Nadelen en risico's
- Een licht afwijkende waarde zonder klachten kan onnodige ongerustheid en vervolgonderzoek geven.
- Een normale waarde sluit een afweerstoornis niet volledig uit, omdat de afweer tegen specifieke ziekteverwekkers dan nog kan tekortschieten.
Onderbouwing
Bronnen
Deze uitleg is gebaseerd op Nederlandse richtlijnen en onafhankelijke informatie. Het is algemene informatie en geen diagnose. Bespreek een afwijkende uitslag met je huisarts.
Meer over risico's en uitslagenMeer uitleg
Andere analyses: Ontsteking en afweer
- ACE
- ANA-screening (antinucleaire antistoffen)
- Anti-CCP
- Antilichamen tegen auto-immuunhepatitis
- Antimitochondriale antilichamen (AMA)
- Antistoffen tegen acetylcholinereceptoren
- Bezinkingssnelheid
- CRP
- ENA (antistoffen tegen extraheerbare nucleaire antigenen)
- hs-CRP
- IgA (immunoglobuline A)
- IgG2