Uitleg

EBV IgG antistoffen (VCA-IgG): wat wordt er gemeten?

Het epstein-barrvirus (EBV) veroorzaakt de ziekte van Pfeiffer. Na besmetting maakt het lichaam antistoffen tegen het omhulsel van het virus (viral capsid antigen, VCA): eerst VCA-IgM en kort daarna VCA-IgG. VCA-IgG blijft meestal levenslang aantoonbaar, net zoals het virus in rust in het lichaam blijft. De uitslag wordt samen met VCA-IgM en EBNA-IgG beoordeeld.

Wat kan het signaleren?

Doorgemaakte of lopende EBV-infectie
Geen antistoffen: waarschijnlijk nooit met EBV besmet

Uitslag

Wat betekent de uitslag?

Positieve uitslag

Een positieve VCA-IgG betekent dat je besmet bent of bent geweest met het epstein-barrvirus. Of dat recent of lang geleden is, blijkt uit de andere twee testen: met een positieve EBNA-IgG en een negatieve VCA-IgM gaat het om een oude infectie, met een positieve VCA-IgM en een negatieve EBNA-IgG waarschijnlijk om een recente infectie. Een positieve VCA-IgG komt bij de meeste volwassenen voor en is op zichzelf geen verklaring voor klachten.

Negatieve uitslag

Een negatieve VCA-IgG betekent meestal dat je het epstein-barrvirus nog niet hebt gehad. Heel vroeg in een infectie kan VCA-IgG nog negatief zijn terwijl VCA-IgM al positief is. Omdat de meeste volwassenen het virus al hebben gehad, komt een negatieve uitslag bij volwassenen niet vaak voor.

Bij een afwijkende uitslag

Bij een patroon dat bij een recente infectie past, gaat de ziekte meestal vanzelf over en let de huisarts vooral op het beloop en op zeldzame complicaties. Bij een onduidelijk patroon kan het laboratorium een bevestigingstest doen of wordt de test na enkele weken herhaald. De ziekte van Pfeiffer is niet meldingsplichtig.

Betrouwbaarheid

Hoe betrouwbaar is de test?

Volgens de bepalingenwijzer van het UMC Utrecht volstaat voor de vraag of iemand EBV heeft gehad de combinatie van VCA-IgG en EBNA-IgG; bij de vraag naar een recente infectie worden VCA-IgM, VCA-IgG en EBNA-IgG samen bepaald. Een losse VCA-IgG onderscheidt een oude infectie niet van een recente. Het patroon van de drie testen is meestal goed te duiden; bij een onduidelijk patroon kan het laboratorium een aanvullende test doen.

Wat kan de uitslag beïnvloeden?

Heel vroeg in de infectie kan VCA-IgG nog negatief zijn.
Na een bloedtransfusie of toediening van immunoglobulinen kunnen tijdelijk antistoffen van donoren worden meegemeten.
Testmethoden en afkapwaarden verschillen per laboratorium.

Voor wie

Voor wie is de test zinvol?

Zinvol voor

De uitslag zegt het meest bij klachten die passen bij de ziekte van Pfeiffer, zoals keelpijn, koorts, gezwollen klieren en uitgesproken moeheid, vooral bij tieners en jongvolwassenen, of om vast te stellen of iemand het virus al heeft gehad, bijvoorbeeld vóór een transplantatie. Bij mensen zonder klachten, en bij langdurige moeheid zonder zo'n ziektebeeld, zegt een positieve IgG weinig, omdat de meeste volwassenen het virus al hebben gehad.

Hoe vaak komt het voor?

Infectie met het epstein-barrvirus komt in Nederland heel vaak voor: de helft van de bevolking ouder dan 5 jaar heeft de infectie doorgemaakt, en de meeste volwassenen al voor hun twintigste, meestal zonder het te merken. Bij tieners en jongvolwassenen geeft de infectie vaker klachten, zoals keelontsteking, koorts, gezwollen klieren en moeheid die 2 tot 3 maanden kan aanhouden.

RIVM, Ziekte van Pfeiffer

Nadelen en risico's

Een uitslag die bij een oude infectie past, kan bij langdurige moeheid ten onrechte als verklaring worden gezien, terwijl hij alleen een zeer gewone, doorgemaakte infectie laat zien.

Laten testen