Uitleg

Herpes simplex virus type 2-antistoffen (HSV-2 IgG): wat wordt er gemeten?

De test zoekt IgG-antistoffen die specifiek gericht zijn tegen herpes simplex virus type 2 (HSV-2), met behulp van een eiwit dat alleen type 2 heeft (glycoproteïne G2). IgG-antistoffen ontstaan weken tot maanden na de eerste besmetting en blijven daarna meestal aanwezig, omdat het virus levenslang in het lichaam blijft. HSV-2-antistoffen wijzen vrijwel altijd op een infectie in de genitale of anale regio. De test zegt niet wanneer je besmet bent en ook niet of je op dit moment virus uitscheidt.

Wat kan het signaleren?

Een eerder opgelopen infectie met HSV-2 (genitale herpes), ook als die nooit klachten gaf
Of een eerste herpesuitbraak een nieuwe infectie is of een opvlamming van een oudere infectie (samen met een PCR-test op een blaasje)

Uitslag

Wat betekent de uitslag?

Positieve uitslag

Een positieve uitslag betekent dat je waarschijnlijk ooit besmet bent met HSV-2, meestal via seks. De meeste mensen met HSV-2 hebben geen of niet herkende klachten; het virus kan toch af en toe worden uitgescheiden en doorgegeven, ook zonder blaasjes. Uit de uitslag is niet af te leiden wanneer of door wie je besmet bent. Omdat HSV-2 in Nederland niet vaak voorkomt, is volgens de LCI-richtlijn een deel van de positieve uitslagen onterecht. Het virus blijft in het lichaam; klachten bij een uitbraak zijn wel te behandelen.

Negatieve uitslag

Een negatieve uitslag betekent dat er geen HSV-2-antistoffen zijn gevonden. Na een eerste besmetting kan het meer dan 12 weken duren voordat typespecifieke antistoffen aantoonbaar zijn. Ook buiten die periode mist de test volgens de LCI-richtlijn 10 tot 20 van de 100 infecties, en soms verdwijnen de antistoffen weer. Genitale herpes kan ook door HSV-1 komen, bijvoorbeeld via orale seks met iemand met een koortslip; dat meet deze test niet.

Bij een afwijkende uitslag

Bij een positieve uitslag zonder klachten is geen behandeling of controle nodig; de huisarts kan uitleg geven over het risico op overdracht, condoomgebruik en het informeren van een vaste partner. Zwangeren met een vermoedelijke eerste genitale herpesinfectie worden verwezen naar een gynaecoloog. Herpes is niet meldingsplichtig.

Betrouwbaarheid

Hoe betrouwbaar is de test?

Volgens de LCI-richtlijn heeft de typespecifieke HSV-2-test een sensitiviteit van 80 tot 90 procent en een specificiteit van 93 tot 97 procent. Bij een lage kans op infectie is daardoor een flink deel van de positieve uitslagen onterecht. De test zegt vooral iets in een paar specifieke situaties; bij mensen zonder klachten of specifieke vraag weegt de kans op een onterecht positieve uitslag zwaar. Bij blaasjes of zweertjes is een PCR-test op het wondvocht de eerste keus.

Wat kan de uitslag beïnvloeden?

Bij een eerste infectie zijn typespecifieke antistoffen soms pas na meer dan 12 weken aantoonbaar, waardoor ook bij de eerste opvlammingen de test nog negatief kan zijn.
Soms worden de antistoffen later weer negatief (seroreversie), vooral beschreven bij zwangeren.
Bij een lage kans op HSV-2 is de voorspellende waarde van een positieve uitslag beperkt.
De test geeft geen informatie over het moment van besmetting of over genitale herpes door HSV-1.

Voor wie

Voor wie is de test zinvol?

Zinvol voor

De uitslag zegt het meest als je partner genitale herpes heeft en jij niet weet of je het zelf ook hebt, bij een vermoeden van een eerste genitale herpesinfectie tijdens de zwangerschap, of bij steeds terugkerende genitale plekjes zonder bekende oorzaak op een moment dat ze niet zichtbaar zijn. Bij mensen zonder klachten of zonder zo'n specifieke vraag verandert de uitslag weinig en komen onterecht positieve uitslagen relatief vaak voor. Bij zichtbare blaasjes of zweertjes is een PCR-test via huisarts of GGD beter.

Hoe vaak komt het voor?

In landelijk bevolkingsonderzoek (Pienter-2, 2006 tot 2007) had ongeveer 6 op de 100 inwoners antistoffen tegen HSV-2. Huisartsen stelden in 2023 naar schatting 28.600 keer de diagnose genitale herpes, vaker bij vrouwen dan bij mannen. Omdat de meeste infecties geen klachten geven en niet standaard op herpes wordt getest, is het werkelijke aantal besmettingen niet goed bekend.

LCI-richtlijn Herpessimplexvirusinfecties (Woestenberg 2016); VZinfo (RIVM), 2023

Nadelen en risico's

Een onterecht positieve uitslag kan onnodige ongerustheid en spanningen in een relatie geven, zeker omdat niet vast te stellen is wanneer de besmetting plaatsvond.
Een negatieve uitslag kan ten onrechte geruststellen, omdat de test een deel van de infecties mist en antistoffen pas laat ontstaan.

Laten testen