
Bloedafname
Herpes: uitgebreid onderzoek
Herpes‑serologie; uitgebreid panel voor type‑bepaling.
€ 78,00
Jouw privacy
Noodzakelijke cookies laten de website werken.
Met jouw toestemming gebruiken we aanvullende cookies voor:
Met 5 dienstverleners kunnen we bezochte pagina’s, interacties en apparaatgegevens delen.
Gehashte contactgegevens alleen met marketingtoestemming.
Je kunt dit later wijzigen via Cookievoorkeuren onderaan elke pagina.
Meer informatie staat in ons privacybeleid.
Soa · Bloed
IgM-antistoffen tegen herpes simplex type 1 en 2; hooguit een aanwijzing voor een recente eerste infectie.
In het kort
HSV-1/2 IgM (herpes simplex)
Uitleg
IgM-antistoffen zijn de antistoffen die het lichaam als eerste maakt bij een nieuwe infectie; IgG-antistoffen komen later en blijven. Deze test zoekt IgM tegen herpes simplex virus type 1 en 2 samen, zonder onderscheid tussen de typen. In theorie wijst IgM op een recente eerste besmetting. In de praktijk is IgM tegen herpes lastig te duiden, omdat het niet altijd aantoonbaar is bij een eerste infectie en fout-positieve uitslagen voorkomen.
Uitslag
Een positieve IgM-uitslag kan passen bij een recente eerste besmetting met herpes simplex, maar is op zichzelf geen bewijs. IgM-tests geven vaker dan IgG-tests een fout-positieve uitslag, bijvoorbeeld door een algemene afweerreactie of kruisreactie. De uitslag zegt ook niet welk type het is en of de infectie genitaal of rond de mond zit. Pas samen met de IgG-uitslag, eventuele klachten en zo nodig een herhaalde meting is te beoordelen of het om een nieuwe infectie gaat.
Een negatieve IgM-uitslag maakt een recente eerste infectie minder waarschijnlijk, maar sluit die niet uit. In de eerste weken na besmetting is IgM vaak nog niet aantoonbaar. Een oudere herpesinfectie is met IgM niet te zien; daarvoor is IgG nodig.
Bij een positieve IgM-uitslag zonder klachten volgt meestal geen behandeling; een arts kan na enkele weken opnieuw antistoffen laten bepalen om te zien of er IgG is ontstaan. Bij blaasjes of zweertjes laat de huisarts of GGD een PCR-test doen, en zwangeren met een vermoedelijke eerste genitale herpesinfectie worden verwezen naar een gynaecoloog. Herpes is niet meldingsplichtig.
Betrouwbaarheid
IgM tegen herpes is niet altijd aantoonbaar bij een eerste infectie, en fout-positieve uitslagen komen voor. Een PCR-test op blaasjesvocht toont het virus zelf aan en zegt daardoor meer om herpes vast te stellen; als bloedonderzoek zegt een typespecifieke IgG-test meer dan IgM. Een IgM-uitslag is daarom alleen voorzichtig te duiden, samen met IgG en het klinische beeld.
Voor wie
Bij mensen zonder klachten zegt een positieve uitslag weinig, en bij blaasjes of zweertjes zegt een PCR-test meer. De test is niet geschikt om na een risicocontact na te gaan of je herpes hebt opgelopen. De uitslag zegt het meest samen met IgG, als een arts wil weten of klachten bij een eerste infectie passen.
Hoe vaak een recente eerste herpes simplex-infectie voorkomt, is niet goed bekend, omdat de meeste infecties geen klachten geven. In landelijk bevolkingsonderzoek (2006 tot 2007) had 42,7 procent van de inwoners antistoffen tegen HSV-1 en 6 procent tegen HSV-2. Huisartsen stelden in 2023 naar schatting 28.600 keer de diagnose genitale herpes.
LCI-richtlijn Herpessimplexvirusinfecties (Woestenberg 2016); RIVM
Laten testen
HSV-1/2 IgM (herpes simplex) zit in deze onderzoeken. Je bestelt online en laat het bloed afnemen op een priklocatie of neemt het monster thuis af.
Onderbouwing
Deze uitleg is gebaseerd op Nederlandse richtlijnen en onafhankelijke informatie. Het is algemene informatie en geen diagnose. Bespreek een afwijkende uitslag met je huisarts.
Meer over risico's en uitslagenMeer uitleg